De Tarwekorrel
Dit verhaal gebeurde jaren geleden in Jeroeshalajim. Dovid en Channa waren pas één week getrouwd en zouden nu hun eerste Pesach bij Channa's ouders, de heer en mevrouw Goldberg, doorbrengen.
De Goldbergs waren heel gelukkig het jonge paar aan de Seder tafel te hebben. Iedereen was gekleed in de mooiste Jom Tov kleren, en Dovid droeg zijn nieuwe Shtraimel.
De kinderen vroegen de Ma Nishtano, de vader zei de Hagode voor, en na het drinken van de eerste glazen wijn en het eten van de Keare, werd de maaltijd opgediend.
Dovid wilde net aan de soep beginnen, toen hij plots iets klein en rond in zijn zijn bord zag drijven. Tot zijn grote verbazing was het een korreltje tarwe ! Tarwe is toch Chometz! dacht David. Hoe is het mogelijk om in het ouderlijk huis van mijn vrouw Chometz te vinden? Ik was er nochtans van overtuigd dat mijn nieuwe schoonfamilie eerlijke, vrome mensen waren!
Dovid hield meteen op met eten.
"Dovid" vroeg mevrouw Goldberg "smaakt de soep niet ?"
"Ik" stammerde hij, "ik...heb een tarwekorrel in mijn soep gevonden."
Allen schrokken erg en vooral voor mevrouw Goldberg was het heel onaangenaam.
"Oi vai" riep ze. "Ik heb nog zo hard gewerkt om al het Chomets uit mijn huis te verdrijven . Hoe is dat nu mogelijk ? Hoe kon een tarwekorrel in de soep landen ?"
Dovid was heel teleurgesteld. Hij at niets meer. De Seder eindigde en iedereen ging slapen. Het was geen aangename Seder geweest.
De volgende morgen ontmoette Dovid Rav Shmuel Salant in Shul. Hij was Rav van Jeroeshalajim gedurende meer dan 70 jaar en was een heel geleerd man.
Toen hij de heer Goldberg en Dovid zag vroeg hij: "Waarom zien jullie er zo droevig uit? Het is toch Jom tov vandaag !"
Ze vertelden Rav Salant over de tarwekorrel die Dovid in zijn bord gevonden had.
R' Shmuel dacht even na en zei toen tegen Dovid. "Dovid, kom eens mee naar buiten." Beiden volgden ze de Rav uit de Shul.
R' Shmuel zei toen: "Dovid, geef mij je Shtraimel."
Dovid begreep er niet veel van maar gaf zijn Shtraimel meteen aan de Rav.
R' Shmuel begon de Shtraimel een beetje dorheen te schudden. Twee tarwekorreltjes vielen uit de Shtraimel. Dovid en de heer Goldberg stonden er met open mond naar te staren.
"Zie je," verklaarde R'Shmuel, "bij jouw Aufruf vorige Shabbes, hebben kinderen met tarwekorrels gegooid. Een paar van die korrels zijn in je Shtraimel geland. En daarom ben jij het die de korrel in je soep gevonden hebt. Het is uit je eigen Shtraimel gevallen!"
Dovid had zijn schoonmoeder de schuld gegeven voor de korrel die hij in zijn soep had gevonden, maar R' Shmuel bewees dat hijzelf de schuldige was.
Van dit verhaal leren wij, iedereen altijd Dan te zijn Lekaf Zechus (iemand het voordeel van de twijfel gunnen). Zelfs als we zeker zijn dat de andere schuldig is, dan nog moeten we goed nadenken.
Misschien zijn ZIJ juist en zijn WIJ fout.
(Vrij vertaald uit "More Maggid Stories for Children")